catherine vandemoortele uit Gent, België, te gast van zaterdag 21 augustus 2010 tot zaterdag 28 augustus 2010

We hadden een zeer aangename tijd in dit prachtige huis, een voormalige schuur die heel mooi werd omgebouwd tot woning. Heel mooi ingericht ook en voorzien van alle benodigheden. Uitgebreide bibliotheek en spelletjeshoek voor bij slecht weer. Heel mooi uitzicht en prachtig terras om buiten te zitten en te eten.

Yvonne van Rijn uit Tilburg, te gast van zaterdag 15 mei 2010 tot zaterdag 29 mei 2010

Hallo Bram en Joke, We hebben het ontzettend naar ons zin gehad in én om jullie gîte in Champrobert, het was in één woord: geweldig !!! Een zeer comfortabele en ruime gîte in een fantastisch mooie omgeving met schitterend uitzicht. Hoewel we zelf voldoende 'leesvoer' hadden meegenomen, was de aanwezige voorraad boeken en tijdschriften een welkome verrassing ! Écht een pluspunt naast al het andere wat de gîte reeds zo kompleet maakt. Zo ook de bedden, deze lagen héérlijk: goede bedbodems en lekkere stevige matrassen. Dit laat nog weleens te wensen over in m.n. gîtes van Franse eigenaren: vaak slappe/ doorgelegen matrassen, waardoor je 'smorgens gebroken en totaal niet uitgerust opstaat. We kunnen niets negatiefs bedenken, het was allemaal TOP !!! Wij wensen jullie veel succes met al jullie verdere plannen in Frankrijk en nog heel veel tevreden, toekomstige huurders toe. Hopelijk tot ziens, tot volgend jaar. De hartelijke groeten uit Tilburg van Jan en Yvonne.

Betsie en eva uit Arnhem, te gast van woensdag 12 augustus 2009 tot woensdag 19 augustus 2009

Beste Joke en Bram,wij hebben een fantastische week in de Morvan gehad.Het huis was gewoon een Paradijs,waar met liefde in verbouwd is zonder iets van de charme te verliezen. De omgeving is zo rustgevend,wij waren zo uitgerust echt een aanrader voor ieder.Wij komen graag terug met onze hond,die bovendien allerhartelijk werd ontvangen. Vriendelijke groeten Eva;Betsie en Twiggy

Suzan en Theo uit Leersum, te gast van zaterdag 10 oktober 2009 tot zaterdag 17 oktober 2009

Joke en Bram bedankt voor jullie goede zorgen! \\'A la Frontière du Paradis\\' is een robuuste, karakteristieke gite, gezellig brocante-achtig ingericht met een schitterend uitzicht. Heb je behoefte om de dagelijkse hectiek eens te ontvluchten en heerlijk (geestelijk) bij te tanken? Houd je van rust, natuur en wandelen, dan is \\'À la Frontière du Paradis\\' een echte aanrader. Wij hebben genoten van jullie gite en zijn prachtige omgeving en kijken met veel plezier hierop terug. Leersum, Suzan en Theo

Willem uit Oegstgeest, te gast van zaterdag 19 september 2009 tot zaterdag 26 september 2009

Een heerlijk huis. Wij verbleven hier een week met prachtig nazomerweer: overdag warm met volop zon, 's avonds het kampvuur of de houtkachel. Hoewel het een ruim huis is (max. 6 pers.) verdwaal je er met zijn tweeën beslist niet. Op het terras heb je meteen de aandacht van de nieuwsgierige jonge koeien. Een aanrader. Voor fietsliefhebbers is er veel uitdaging, o.a. 's morgens brood halen: op ca. 7 km is er een depot de pain (in Chiddes); een prachtige rit met terug een forse klim.

Schoonackers Nadine en Johan uit Wondelgem/Belgie, te gast van zaterdag 08 september 2007 tot zaterdag 22 september 2007

We hebben twee heerlijke weken doorgebracht in Champrobert. Het huisje is schitterend gelegen midden in de prachtige natuur van de Morvan. Mensen die rust en stilte waarderen voelen zich hier vlug thuis. Zelfs de reeen hebben we ' s avonds uit het bos zien komen... Ook voor de honden was het hier het paradijs. Mogelijkheid tot eindeloze wandelingen in de bossen en ook de omheinde tuin was een pluspunt. Het huisje was zeer netjes en van alle gemakken voorzien - de houtkachel deed het uitstekend en zorgde samen met de zelfgebottelde wijn van Bram en Joke voor gezellige avonden. De gastvrije eigenaars Bram en Joke bezorgden ons een onvergetelijke vakantie en als het aan ons ligt komen we graag hier terug...

Bernard H. Baakman uit Langbroek, te gast van zaterdag 21 april 2007 tot zaterdag 28 april 2007

Elke laatste week van april ben ik te vinden in Champrobert. De eerste keer kwam ik er in 2004. Bij uitzondering waren Bram en Joke er niet zelf om mij te verwelkomen. In het huisje vond ik hun gastenboek en in 2004 schreef ik het volgende: Voor mijn onzichtbare gastheer en gastvrouw, Bram & Joke, met wie ik tot nu toe slechts digitaal contact had. Als tevreden gast schenk ik jullie enkele overpeinzingen over de stilte, want het intrigeert mij dat er mensen bestaan , die de woorden “terreur van de stilte”in de mond nemen ( pagina 1 van jullie gastenboek) Het eerste dat mij hier opvalt is dat je hier alles hoort, niets wordt overstemd. Het ritselen van de hagedissen, het mauwen van de buizerd, het lachen van de groene specht, het geknisper van de dode blaadjes in de beukenhaag, een wereld van geluiden. Door niets wordt het overstemd, geen verkeer, geen mensen, niets. Hoe langer je luistert, hoe meer je hoort. Van blinde vrienden weet ik dat er nog veel meer te horen is op het moment dat jij denkt dat je alle geluiden in kaart hebt gebracht. De hele dag kan je horen hoe laat het is. Als tegen de avond de laatste vogels zwijgen, heeft de bosuil zich al gemeld. Bij het vallen van de nacht komen de dieren te voorschijn, die zich overdag niet laten zien. ’s Winters zal het hier ongetwijfeld stiller zijn, als het niet regent en niet waait Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn, de dat saai vinden, monotoon of zelfs beangstigend, maar terreur? Nee, met een knip van de vinger is de stilte weg. Stilte heeft geen macht. De terreur van het zwijgen, dat kan, maar de stilte is, op de schaarse momenten dat die werkelijk aanwezig is, een bron van waaruit alle muziek geboren wordt, of een goed gesprek, of een storm! De dynamiek van die stilte is bijna onverdraaglijk, maar wapent de mens om het komende geweld te overleven. Op de veelkleurige dynamiek van de stilte, die er dus bijna nooit is, raak ik niet uitgekeken. Ik ben hier alleen deze week, even op adem komen na hectische tijden, en ik heb cd’s bij me. Onaangeroerd zitten die in mijn bagage. De rust hier is muziek. Wel moet ik er aan wennen dat er geen reden is om mijn stem te gebruiken. Dat ongemak valt in het niet bij het heerlijke gevoel dat niemand iets van mij wil, niemand mijn plannen en gedachten stoort,. Kortom, ik geniet soms even van de stilte, vooral van de rijkdom aan geluiden, van een ongestoord leven! Dit schreef ik dus in 2004. Wat ik toen schreef, is vandaag nog net zo te beleven want in Champrobert lijkt het wel of de tijd stil staat. Ik heb mijn weekje in 2008 alweer geboekt! Bernard Baakman Langbroek