Rhône Alpes / Pays de Savoie - huuraanbod -

Deze regio wordt door velen slechts geassocieerd met wintersport, besneeuwde bergen met kilometerslange pistes die je van het ene naar het andere waanzinnige uitzicht leiden. En dat is niet zo verwonderlijk, hier zijn namelijk een aantal zeer grote skigebieden te vinden. Enorme skigebieden waar jaarlijks vele wintersportliefhebbers op af komen. Na een dagje heerlijk buiten bezig te zijn geweest overnachten ze daarna in dorpjes als Les Arcs, Courchevel, Tignes, La Plagne, Avoriaz, Albertville en Val Thorens. Degenen die niet in de drukte willen zitten na afloop van een dagje skiën of snowboarden kiezen voor de omliggende dorpjes waar je gezellige chalets kunt huren, waar soms zelfs de maaltijden geheel voor je verzorgd worden.

Maar voor die mensen die niet (alleen) voor het skiën naar deze regio komen zijn er vele andere plekken waar je naartoe kunt voor een stukje cultuur, natuur en een lekker hapje.
Lyon, dat zichzelf heeft uitgeroepen tot gastronomische hoofdstad van Frankrijk, is een schitterende oude stad. Hier kun je nog terug naar de tijd van de Romeinen, die deze mooie plaats in 43 v. Chr. gesticht hebben.
Een deel van deze stad is tot beschermd gebied verklaard omdat er een van de grootste verzamelingen renaissancegebouwen in Europa staat.  Toen Lodewijk XI Lyon in de 15e eeuw het recht verleende om jaarmarkten te houden kwamen hier onder andere veel Italiaanse kooplieden op af. Zij hebben ook duidelijk hun stempel gedrukt op de architectuur is de stad.

Het centrum van de stad ligt op het schiereiland dat omsloten wordt door de Rhône aan de kant en de Saône aan de andere kant, dit prachtige stukje heet het ‘Presqu’ile’. Een perfecte plek om te winkelen en te flaneren en natuurlijk, om heerlijk te eten.
Een van de handelswaren waar Lyon beroemd om is geworden is de zijde-industrie, in het Maison des Canuts kun je nog een oud weefgetouw in werking zien.

Grenoble is de enige echt grote stad in de Alpen. Deze studentenstad heeft een bruisend cultureel stadsleven en heeft zich door de jaren ontwikkeld tot het centrum van chemisch en nucleair onderzoek.
Om de stad eens vanuit een andere invalshoek te bekijken kun je de mooie kabelbaan nemen die vanuit het centrum van de stad naar Fort de la Bastille loopt. Vanuit de doorzichtige bolletjes heb je een magnifiek uitzicht over de stad en haar omgeving. Mensen met hoogtevrees kunnen deze attractie beter overslaan…
Victor Hugo, de schrijver van onder meer het boek Les Misérables, is geboren in deze stad en in het Musée Stendhal kun je dan ook van alles leren over deze beroemde schrijver.

Meer regio-informatie
Op deze pagina staan verhalen en recepten die geschreven zijn door bewoners van de regio, zij beschrijven ieder op geheel eigen wijze hun dorp, omgeving en de bewoners van de streek. Onderaan elk van deze verhalen staat een directe link naar de accommodatie(s) van de schrijvers, dus als u nieuwsgierig geworden bent, kunt u direct even een kijkje nemen.

Wilt u ook de rest van het huuraanbod in deze regio bekijken? Klik dan hier. Bent u op zoek naar een eigen huisje in de Rhône Alpes / Pays de Savoie? Klik dan hier voor het koopaanbod in de streek.
Ook kunt op deze pagina’s terecht voor adressen van de Kamers van Koophandel en notarissen in de regio, en staan er links naar toeristische websites in de streek.
 
Veel plezier met het lezen van de verhalen, het uitproberen van de recepten en het voorbereiden van uw verblijf in de Rhône Alpes / Pays de Savoie.
 

Assomption in Eygluy

Eygluy is een typisch Frans gehuchtje in de Drôme, samen met Escoulin vormt het de gemeente Eygluy-Escoulin met in totaal 300 vaste bewoners.
In het voorjaar ontwaakt het dorpje en komen er verschillende stellen, die hier een huisje hebben, van het voorjaar en zomer genieten; eind september vertrekken ze dan weer naar hun winterverblijf.

In voorjaar en zomer zijn er tal van activiteiten in Eygluy en het gehuchtje bruist van sociale energie.
Het hoogtepunt vormt echter l’Assomption op 15 augustus. Reeds maanden tevoren is men bezig met de organisatie van de kerkdienst. Françoise( met zelf een prachtige stem) werft de koorleden onder de bewoners en heeft de leiding van het koor; zij heeft ook de muziek uitgezocht. Regelmatig worden er repetities gehouden en het kerkje krijgt een grote schoonmaakbeurt; hier worden de vrijwilligers die niet kunnen zingen mee belast. Een andere ploeg zorgt voor de drankjes en hapjes, die na de dienst op het dorpsplein zullen worden geserveerd.
Het is altijd mooi weer op Maria-hemelvaart en de toeloop naar de dienst is zo groot, dat velen voor het kerkje naar de uitvoering luisteren.

Na afloop van de dienst is er dan de bijeenkomst op het dorpspleintje. Een gezellig geroezemoes  en gekeuvel waar iedereen elkaar weer bijpraat onder het genot van een drankje en een hapje, voor de kinderen (en voor sommige volwassenen) is er ijs en limonade.

Na enkele uren trekt iedereen zich terug en op het pleintje worden de tafels gedekt voor de dorps-picknick.  Zo tegen acht uur half negen komen de eerste bewoners met hun specialiteit, want iedereen brengt een gerechtje mee. Weldra staan de tafels vol met schalen met de heerlijkste gerechten. En men schuift aan. Eerst begint je met het eigen schotel, maar al spoedig wil je ook wel eens het gerecht van je buurvrouw proeven en weldra gaan de schalen van hand tot hand en de toppers krijgen applaus. Recepten worden uitgewisseld en uiteindelijk heb je al de gerechten geproefd, dit alles natuurlijk onder het genot van een goed glas wijn en soms ook onder het genot van eigen brouwsels; zoals een verrukkelijke notenwijn.

Na afloop van de maaltijd worden de tafels en stoelen opzij geschoven en wordt er ruimte gemaakt voor dans. Gil bespeelt een trekharmonica en een violiste sluit zich bij hem aan. Even op elkaar afstemmen en dan klinken de Valletta wals en polka’s in de nachtelijke stilte van het bergdorpje. Klein en groot danst met overgave in stellen of bij andere muziek in rondedansen met z’n allen. Ongelofelijk, het lijkt of de tijd 50 jaar heeft stil gestaan. De gezelligheid gaat door tot in de kleine uurtjes en het is moeilijk om op te stappen.

Met vriendelijke groet,
J.F. Rodrigues de Miranda

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.  

Mooie verhalen

Veertig miljoen….

Ik heb weer eens gebeld naar iemand die twee dorpshuisjes te koop had in een dorp hier
vlakbij. Kreeg een vriendelijke dame aan de telefoon die mij bereidwillig alles vertelde, maar die toen ik de prijs vroeg in euros een beetje begon te stotteren. Tja, ze wist de prijs wel, maar in francs. “D’accord, geeft niet, vertel maar”, zei ik. Zegt ze: “veertig miljoen francs!!!” Pardon? Rekende ze nog in oude francs!!! Van vóór 1959!!! En zij is niet de enige, hebben wij gemerkt in al die jaren dat we hier zitten. En het zijn ook niet alleen oude mensen die nog in oude francs rekenen, dit is gewoon een nationale ziekte. Hoe ze hier ooit zo snel aan de euro gewend zijn geraakt is ons nog steeds een raadsel. Misschien omdat de euro zo weinig met de franc van doen lijkt te hebben?

Over franse francs gesproken….

We hebben een korte koude periode gehad, vooral voor kerst was het echt wintersportweer. We waren op woensdag nog even op de markt in Buis voor wat kerstinkopen en iedereen stond te blauwbekken. Maar het was wel lekker druk. Bij de supermarkt zagen wij een bord, dat er voor de kerst eenmalig met Franse Francs betaald kon worden. Ja, werkelijk!
Toen wij vroegen waarom ze dat deden, legden ze uit dat er nog veel, vooral oude, mensen zijn, die af en toe nog francs vinden, in de bekende ouwe sok, natuurlijk, of onder het kapokmatras.
Om die in te wisselen moet je naar de Banque de France, dichtstbijzijnde filiaal in Avignon. Dus doet de supermarkt dat voor hen, als zij met francs willen betalen. Zo leren die Fransen het natuurlijk nooit.

En nog meer geld …

Wij zijn inmiddels ook kind aan huis bij alle doe-het-zelf zaken in de buurt, voor al die kleine en grote spullen die we steeds nodig hebben. Was mijn partner laatst in zijn eentje bij de Bricomarché en wilde hij zijn aankopen betalen met een biljet van 20 euro. De kassadame controleerde het biljet met een apparaatje, en ja hoor: VALS!!! Tja, dat kon ze niet accepteren. OK, hij haalt zijn kaartje tevoorschijn. Dat gaat in het apparaat, is er geen verbinding met de centrale computer. Wat nu, hij had alleen dat ene biljetje maar bij zich (dat was zijn zakgeld van die week, hij moest dus even voorschieten).
Na een hoop heen en weer geloop, gezucht en schouderophalen door de kassadame, zei hij: zal ik er maar mee naar de bank gaan? Ben je mal, zei de dame, daar zien ze toch ook dat het vals is en dan krijg je er niets voor terug. Geef maar, het gaat wel mee in de grote hoop.
Zo zie je maar: Hier is je valse geld toch ook nog wat waard!

En weer…..geen geld

Op dinsdag waren we voor de lunch uitgenodigd bij Paul en zijn Laurence, onze vroegere postbode ofwel “la factrice”. Dat woord heeft misschien enige uitleg nodig. Een facteur is een postbode, en die heet zo omdat de postbodes in Frankrijk vroegah aan het eind van het jaar de uitstaande rekeningen van bedrijven rondbrachten. En een factrice is dus een vrouwelijke postbode.
Overigens is die traditie om aan het eind van het jaar de rekeningen te presenteren jarenlang in stand gehouden, vooral op het platteland.
Onze vriend Pierre met zijn bouwmaterialenbedrijf in de Trièves liet ook altijd nog mensen bij hem op rekening kopen (en dat waren er niet weinig). Meestal moest hij de helft van zijn klantenbestand aan het eind van het jaar een bos rekeningen sturen en dan was het nog maar de vraag of die voor eind van het jaar erop betaald waren. Schandalig, nietwaar?
Maar ook wel stom om maar te blijven leveren als er almaar niet betaald wordt. Maar ja, zo ging dat toen in die dorpjes, uit angst om klanten te verliezen. En maar vriendelijk blijven lachen naar die wanbetalers.

Le Pique-Nique

Omdat het woensdag, zoals gezegd, zulk heerlijk weer was, zijn we naar de markt in Buis gegaan, gewoon om even de toerist uit te hangen en wat lekkere dingen te kopen. Eerst dronken we koffie in een café midden in Buis. Zo’n heerlijk dorpscafé, net als onze eigen bar du Pont, waar van alles komt om een drankje te drinken. Zomers ook veel toeristen natuurlijk, maar nu voornamelijk inheemsen (autochtonen zouden jullie misschien zeggen J). Zo ook aan een tafeltje twee middelbare mannetjes, gekleed in laagjes volgens de laatste uitdragerijmode, de een aan de koffie de ander aan de rode wijn. En daarbij nuttigden zij een zelf meegebracht stokbrood met camembert, met als bestek een zakmes. En de uitbaatster keek het allemaal glimlachend aan. Kom daar maar eens om in Nederland.

Een Primeur

Zaterdag was er groot feest in ons dorp. Een gezamenlijke maaltijd om de vin primeur te vieren. Er werd een Soupe d’épeautre garnie geserveerd, een Salade mixte (verte + pissenlit), geitenkaas en appeltaart. En vin primeur à volonté. De hele avond door bleven ze de flessen aanslepen.
Epeautre is spelt, een ouderwetse graansoort die hier sinds een tijdje weer verbouwd wordt. Ik heb daar al verschillende gerechten mee gemaakt. De soep was heel aardig, de garnie een stuk minder, voor ons dan. Per tafel een grote schaal met stukken worst en stukken vet spek, waar die Fransen allemaal smakelijk in zaten te happen. Wij hebben gewoon nog zo’n lekker primeurtje genomen.
Bij ons aan tafel zaten onze buren, een stel vrienden. En de overburen. Een beetje eigenaardig stel. Hij een watje met een vreemde glimlach en zij zo’n ouderwetse lellebel-achtige vamp, met kleren uit het jaar priktol (zoals mijn zoon dat noemt). In het begin deden ze een beetje gereserveerd tegen ons, alsof ze iets tegen buitenlanders hadden. Maar gaandeweg ontdooiden ze, vooral toen zij in de gaten kregen dat wij behoorlijk Frans spraken en hun Provençaals uitgesproken Frans ook nog redelijk konden volgen. Bovendien vond zíj het geweldig dat wij Nederlanders waren, want wij hebben tenminste nog een koningshuis. Ze begon gelijk over Máxima en haar moeilijke zwangerschap (wist ik veel) en over de koningin en Juliana, en ze was verbaasd dat zij er allemaal veel meer over wist dan ik. Ja, ze interesseerde zich erg voor geschiedenis, zei ze, en ze las al jaren Point de Vue, een soort Story speciaal over adellijk en koninklijk gebroed. Ze was zo ingenomen met me, dat ze mijn glas bijschonk als het te leeg raakte, brood aanbod, en me zelfs ten dans vroeg!!! Ja jongens, dat gebeurt hier nog, de meisjes dansen gewoon met elkaar als er niet genoeg mannen zijn, of de mannen geen zin hebben. Of gewoon voor de lol. Geen tango of zo, hoor, dan had ik geweigerd, maar een lekker discodeuntje, vrije expressie.

Met vriendelijke groet,
Scarlett & Frans van der Kraan
"à l'abri du Mistral"

Benieuwd naar de accommodaties(s) van deze schrijvers? Klik dan hier.

Wonen en werken in de Drôme

Waarom naar de Drôme???
Vijfentwintig jaar had mijn echtgenoot nodig om mij over de streep te trekken, toen ging ik overstag. We vonden een compromis waar we beiden mee konden leven: een kléine natuurcamping met een aantal appartementen en dan op een afstand die goed berijdbaar is vanaf Nederland.
Het feit dat we in de Drôme al een stel Nederlanders kenden was voor mij ook een pré.

Tijdens de eerste zoektocht zag ik alleen maar huizen waarvan ik dacht: Dit niet, veel te afgelegen. Toen zag ik ons droomhuis op Internet en dat was liefde op het eerst gezicht. Een gigantische boerderij uit 1560, op 6 hectare grond, direct aan de rivier, op loopafstand van het historische stadje Die en gelegen in een lieflijk dal. Bergen rondom, maar niet zo dichtbij dat je je opgesloten voelt. Het ideale plaatje dus.

Die en omgeving
De geschiedenis van het stadje Die gaat terug tot voor het jaar 0 maar de oudste en best zichtbare overblijfselen dateren van de tijd van de Romeinen. Zo staan er nog behoorlijke stukken van de vestingmuren overeind, zoals bijvoorbeeld de puntgave Porte St. Marcel. Na een oorlog in de 3e eeuw werd er vrede gesloten op voorwaarde dat de burgers zich zouden vestigen binnen deze muren. En dat verklaart meteen de smalle straatjes, die heel romantisch aandoen.
Daar staan ook de typisch Franse huizen die al eeuwen geleden gebouwd zijn, smal en hoog, vaak zonder tuin. Die is een historische stad, dat betekent dat in het centrum niets aan de buitenkant van de huizen veranderd mag worden zonder toestemming van Bâtiment de France, de nationale schoonheidscommissie. Ons bezit ligt in die beschermde zone, dus ook wij hebben te maken met BdF. De architect die hier ter plaatse spreekuur houdt is niet alleen  erg kundig, maar ook een prettige persoonlijkheid, met wie we goed kunnen overleggen.
 
Het stadje heeft slechts 4600 inwoners, maar omdat het een streekfunctie vervult, zijn er talloze voorzieningen. Op medisch gebied is er alles wat je maar nodig hebt.  Er is een ziekenhuis, maar als er iets ernstigs aan de hand is ga je met een helikopter naar een grote stad. Op winkelgebied is er veel meer dan je kunt bedenken: minstens 5 warme bakkers, kledingzaken, een speelgoedwinkel enz. Van heinde en verre komen mensen ook af op de markten die hier gehouden worden. Vooral de zaterdagmarkt is ontzettend gezellig, een ontmoetingspunt voor de inwoners van Die die daarna op een terras een drankje gaan nuttigen.

 Maar echt het mooist is de natuur rond Die. De stad ligt aan de voet van de Vercors, het grootste natuurpark van Frankrijk. In het voorjaar lopen we er tussen de Narcissen, Bostulpen en Krokussen, in juni tussen de duizenden Orchideeën, Gentianen enz. In juli vecht de Lavendel met de Zonnebloemen om wie het mooist is. In oktober word je stil van de overweldigende herfsttinten in de Cirque d’Archiane. Dat dat niet overdreven is is te zien bij de fotoshow op onze website. Op verschillende plaatsen zijn er watervallen van 50 tot 70 meter . Een eldorado dus voor wandelaars en fietsers, maar ook zijn er prachtige autotochten te maken. De rivier de Drôme is heerlijk om in te poedelen, maar leent zich ook voor kanoën. En in de winter vlakbij de ski- en langlaufpistes.

Ons vakantieparadijsje ligt net buiten de stad, vlakbij de tientallen volkstuintjes waar de één een authentieke Cabanon ( een voormalige schuilhut voor landarbeiders) heeft en de ander een huisje van sloophout. Dat kan allemaal, ook in de beschermde zone. Dat is dus Frans….

 “In Frankrijk mag niks, maar over alles valt te praten”.
Toen we hier kwamen wonen zijn we meteen gaan investeren in contacten met de Fransen en dat is van onschatbare waarde gebleken. Als een Nederlander een huis koopt zijn er een paar criteria die bepalen of je echt wordt opgenomen in de gemeenschap: Woon je hier permanent of alleen tijdens vakanties?  Voorzie je in het eigen levensonderhoud? Koop je je spullen hier of haal je alle materialen uit Nederland?  ( een zeer hardnekkig gerucht).
Dan staat niets een goed contact in de weg. En verder waardeert men het zéér dat wij ons best doen om de taal te leren. Af en toe klappen ze dubbel van de lach vanwege de fouten die we maken, maar per saldo spreken wij beter een tweede taal dan zij.

Buiten Frankrijk denken mensen nogal eens dat hier alles mag. Het tegendeel is waar: er mag bijna niets, overal zijn regels voor. Maar: als je je niet hebt gehouden aan een voorschrift dan valt er nog altijd te praten. Er wordt weinig gecontroleerd, de uitvoerders van de regels geven zelf ontsnappingsmogelijkheden aan. Onze drankvergunning was indertijd niet op tijd binnen, dus mochten we geen bier schenken. “Maar weggeven mag wel”, zei de politieagent. “Of je serveert er een hotdog bij, want je hebt toch een vergunning voor table d’hôte?”
De metselaars van ons sanitairblok zeiden dat een raam meer of minder niet uitmaakte. Nou, wel dus. De DDE maakte een hoop misbaar en toen ik heel benauwd vroeg wat we dan moesten doen zei de ambtenaar doodleuk: gewoon een aangepaste tekening maken.
En het investeren in je sociale contacten betekent ook dat je bij iedereen kunt aankloppen om hulp: de buren, het Office de Tourisme, de voorzitter van de campingfederatie en noem maar op.

De bevolking
De inwoners van Die en omgeving zijn uiterst vriendelijk, behulpzaam en beleefd. Hier word je nog met 2 woorden begroet, autochauffeurs hebben respect voor voetgangers, de politie en de leerkrachten hebben nog echt gezag. En ook al wordt de bevolking in de zomer onder de voet gelopen door de toeristen, dan nog blijft men vriendelijk. Een aangenaam klimaat dus.
Omdat wij bij alle klussen gebruik maken van inwoners van Die kennen we inmiddels veel mensen. En door hen wordt ook van alles voor ons geregeld: heb je plastic buizen nodig? Ik ken een bedrijf waar je dat met korting kunt kopen. Hetzelfde met elektriciteitsmaterialen. Grote machines: waar ze altijd vandaan komen weten we niet, maar het wordt gewoon geregeld. Wij daarentegen hebben een betonmolen en een professionele tegelsnijder: die zijn soms ook maanden weg, gaan van hand tot hand en komen vanzelf weer eens terug. Ook onze aanhanger met huif ( vanwege Nederlandse regenbuien indertijd aangeschaft)  wordt door iedereen geleend. Voor wat hoort wat tenslotte..

Twee maal per jaar is er een uitbundig feest, de Transhumance en het feest van de Clairette. Bij de Transhumance, in juni, worden duizenden schapen door de nauwe straatjes van Die geleid zodat ze de zomerperiode in de bergen kunnen doorbrengen. Een werkelijk schitterend gezicht en het begrip kuddedier krijgt ineens betekenis! De Clairette is de naam van de wereldberoemde wijn die alleen rond Die gemaakt wordt. Als de eerste druiven geplukt zijn, zo eind september, worden die per ossen naar de stad gebracht, ter plekke geperst en uitgeschonken aan het publiek. Voor 5 € kan men een glas kopen en vervolgens bij alle stands de diverse soorten Clairette proeven.
In de loop van de middag kun je dan zien wie alle wijnen al heeft geproefd…Uiteraard zijn er bij beide feesten typisch Franse markten.
Het programma Oost-West in de herfst is een cultureel evenement, waarin de culturele uitwisseling tussen Frankrijk en één van de Oost-Europese landen centraal staat. Heel bijzonder.

Mijn conclusie
Heel lang wilde ik niet verhuizen naar Frankrijk, nu heb ik spijt dat we het al niet veel eerder hebben gedaan.  Leven als God in Frankrijk, het bestaat echt!

Met vriendelijke groet,

Rien en Jacqueline Beijlen

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijvers ? Klik dan hier.

Puy St. Martin

De gites die wij verhuren liggen binnen de muren van ons kasteel, buiten de muren is er een bos, een zwembad en veel boerenbedrijven. Het dichtstbijzijnde dorp is 10 minuten lopen bij ons vandaan. Puy St. Martin is een rustig dorpje waar af en toe ’s een tentoonstelling is en muziekavonden die heel erg gezellig zijn.
In de dorpen verderop is meer te doen, zoals bijvoorbeeld feesten voor de geitenkaas die aan huis gemaakt worden. Dat is een hele happening! Er komen allerlei bands optreden en overal worden plaatselijke producten verkocht.

In Crest, een redelijk grote stad in de buurt, is elke zaterdag een grote markt waar echt van alles te koop is. Je kunt daar bijvoorbeeld chocolade kopen die geheel biologisch geproduceerd wordt, een hele bijzondere ervaring.
Verder is er elke week wel ergens een brocante of een bloemenmarkt te vinden. Er worden ook feesten georganiseerd waar je allerlei artisinale spullen kunt kopen, van kleding tot kunstwerken, hier kun je ook voortreffelijk eten.

De jaarlijkse feesten: dat  zijn er eigenlijk te veel om op te noemen, maar hier dan toch een paar; het Jazzfestival in Crest en de nachtspektakels op het Château van Grignan.
Er zijn ook veel recreatiemogelijkheden zoals, mountainbiken, kanovaren, raften, golfbanen, parapenten, quadrijden, paardrijden, wandelen. Het is eigenlijk allemaal te veel om op te noemen.

Je kunt het beter gewoon een keertje komen meemaken!

Wie weet tot spoedig ziens op Chateau le Combet!

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Streekrecepten

Kip met veertig teentjes knoflook.

1 blikje ansjovis in olie
1dl melk
1 flinke scharrelkip
1 dl olijfolie, peper
40 teentjes knoflook,
rozemarijn

Bereiding:
Ansjovis ongeveer 30 minuten in melk leggen om te ontzouten. Oven voorverwarmen op 175 C of gasovenstand 3. Ansjovis uit melk nemen en fijn snijden. Vel van kip aan borstzijde met wijsvinger losmaken van borstvlees en ansjovis tussen borstvlees en vel verdelen. Rozemarijn
fijnsnijden en door olie mengen. Deel van oliemengsel met kwastje over kip verdelen. Kip bestrooien met peper. Rest van de olie in braadslede schenken. Kip in braadslede leggen en de ongepelde teentjes knoflook eromheen leggen. In warme oven  kip in ca. 75 minuten goudbruin braden, af en toe bedruipen met de braadolie. Kip met teentjes knoflook op schaal leggen. Aan tafel aansnijden.
Lekker met een salade.

Bon Appetit!

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze ‘chef de cuisine’? Klik dan hier.

Pizza!

Sinds de zomer van 2004 beschikken wij over een traditionele,
houtgestookte pizzaoven. De eerste die deze oven in gebruik nam was Frank, één van onze jaarlijks terugkerende gasten. Hij was / is voor ons een goede leermeester wat betreft het pizza’s maken; hij was in Nederland chef in een driesterren-restaurant. Met verse ingrediënten en een mooi glad pizzadeeg, maak je de heerlijkste pizza. 
 
Recept voor +/- 15 heerlijke pizza’s

Het Deeg:
50 gram verse gist
1 theelepel suiker
1000 gram bloem
+/- 8 eetlepels olijfolie
2 theelepels zout
 
Doe de bloem in een kom, maak in het midden een kuiltje en brokkel de gist erin. Schenk 8-10 eetlepels handwarm water en de olie bij het mengsel en strooi het zout over de bloem. Meng het geheel door elkaar en kneed
het vervolgens in circa 25 minuten tot een elastisch deeg, dat niet meer plakt. (is het te droog, voeg dan wat water toe, is het te plakkerig, voeg dan wat extra bloem toe.)
Vorm van het deeg een bal en leg hem in een kom. Dek de kom af met een vochtig gemaakte doek en laat het deeg op een warme tochtvrije plaats 30 - 45 minuten rijzen. (Maak tijdens het rijzen de vulling).
Verdeel het gerezen deeg in ongeveer 15 gelijke porties. Bestuif het werkblad met wat bloem. Maak mooie bolletjes in je handpalm
en leg deze nog een keer onder een theedoek. Laat de bolletjes nog eens 30 minuten rijzen.

De vulling:
Verse gezeefde tomaten, tomatenblokjes of kant-en klare pizzavulling
Versgemalen peper en zout
Oregano
Beleg naar keuze (bijv; vlees, kaas, vis, champignons, paprika, etc.)

Pizza maken:
Meng de tomaten met de kruiden, zorgt dat het geheel niet te nat is.
Druk een deegrolletje met je hand plat op de werkbank. Rol het plakje uit met de deegroller en vorm een mooie, dunne plak.
Doe hierop een laagje tomatenmengsel. (Let op dat je minstens 1 cm. van de rand van de pizza afblijft, anders gaat ‘ie plakken aan de bodem van de oven!)
Leg er nu de ingrediënten naar keuze op.
Zorg ervoor dat de oven goed heet is en dat het vuur in een hoek van de oven is. Als de oven niet goed doorgewarmd is, dan plakt de pizza aan de bodem. Bak de pizza in de hete oven tot de ingrediënten gaar zijn en de rand mooi bruin en knapperig.
 

Benieuwd naar de accommodatie(s) van de ‘chef de cuisine’? Klik dan hier.

Auberginesoufflé met tomatensaus (4 personen)

Voor de soufflé:
3 grote aubergines
1 ui
3 eieren
olijfolie

Schil de aubergines en snij ze in blokjes. Ui schillen en in grote stukken snijden.
Twee eetlepels olijfolie verhitten in een pan met dikke bodem. De stukken aubergine en ui erin doen en minimaal 30 minuten smoren, tot alles zacht is. Af en toe roeren. Vlak voor het einde van de kooktijd zout en peper erbij.
Even af laten koelen, dan pureren in keukenmachine of met staafmixer.
Oven voorverwarmen op 200°C.
Eieren goed klutsen en door aubergine/uimengsel mengen. In ovenschaal doen en ongeveer 20 minuten in de oven laten garen.
Intussen tomatensaus maken met fijngesnipperd uitje, beetje witte wijn, 400 gr tomaten (of uit blik), tijm, peterselie of verse basilicum.
De soufflé kan tevoren gemaakt worden en worden opgewarmd in de magnetron. Wel deksel op ovenschaal doen tijdens opwarmen ivm uitdrogen.

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze 'chef de cuisine'? Klik dan hier.

Offices du Tourisme

Klik voor de websites van de verschillende Offices du Tourisme op de departementsnamen.

Rhône Alpes / Pays de Savoie (regionale website)

- Ain
 
- Ardèche
 
- Drôme
 
- Isère
 
- Loire
 
- Rhône

- Savoie
 
- Haute-Savoie
 

Chambres de Commerce et d’Industrie

C.R.C.I. RHONE-ALPES
75 cours Albert Thomas
69447 LYON CEDEX 03

C.C.I. DE GRENOBLE
1 place André Malraux
BP 297
38016 GRENOBLE CEDEX 1

Voor meer informatie kunt u kijken op de website van de CCI.