Midi Pyrénées - huuraanbod -

De Midi-Pyrénées met als hoofdstad Toulouse - la Ville Rose -,  is een bijzonder rijke en gevarieerde streek. Veel verschillende natuurgebieden, die allemaal een ander, maar daarom niet minder indrukwekkend beeld op je netvlies achterlaten. Bossen, bergen en een rivierenlandschap, er is voor ieder wat wils.

In deze streek is het altijd feest en vele bezoekers gaan keer op keer terug om weer zo gastvrij en spontaan ontvangen te worden. Liefhebbers van cultuur, natuur en feest komen hier uitgebreid aan hun trekken in de prachtige stadjes en steden, op de mooie routes door de natuurgebieden en tijdens de vele feesten en festivals die elk jaar in de regio georganiseerd worden.

Ook trekt deze streek veel pelgrims die op bezoek gaan in stadjes als Rocamadour en Lourdes; na deze steden en natuurlijk hun cathedralen bezocht te hebben, trekken zij weer door naar Santiago de Compostela, een belangrijk deel van de route naar dit pelgrimsoord ligt in de Midi-Pyrénées.
Mensen die erg bezig zijn met hun gezondheid en ook nog eens graag vertroeteld worden, kunnen terecht in een van de vele kuuroorden die deze streek rijk is. En ook voor de sportieve vakantieganger is in de Midi-Pyrénées veel te beleven; mountainbiken, raften, canyoning en hydrospeeding, en in de winter natuurlijk skiën en snowboarden. Hier verveel je je geen seconde!

In het verleden zijn er in dit gebied veel bastide-steden gebouwd, ommuurde vestigingen zonder kasteel maar met een versterkte kerk om de bewoners te beschermen tegen aanvallen van buitenaf. Een aantal van deze basitides zijn door de eeuwen heen niet veel veranderd en hier is dan ook de mogelijkheid om de steden in hun volle glorie te bekijken.  De steden Montauban en Cordes zijn zeker een bezoekje waard voor degenen die zich willen verdiepen in de geschiedenis van de vestigingen.

Toulouse is natuurlijk een must voor een ieder die geïnteresseerd is in de vliegindustrie, hier werden een aantal van de meest indrukwekkende vliegmachines uit onze geschiedenis gebouwd. Waarvan de Airbus A380 nog het meest vers in het geheugen ligt, dit toestel, dat 555 passagiers kan vervoeren, werd in Toulouse gebouwd.
Maar de stad heeft niet alleen de vliegtuigindustrie. Deze aantrekkelijke studentenstad heeft een schitterend oud centrum waar u alles te voet kunt doen, hier ziet u het ene mooie plaatje na het andere. De stad stikt van de terrasjes, kroegen en restaurants waar je heerlijk kunt eten en natuurlijk kunt genieten van de beste streekwijnen.
Toulouse wordt ook wel ‘la Ville Rose’ genoemd vanwege de kleur steen die hier veel gebruikt is, bij zonsondergang krijgt het centrum van de stad een prachtige roze gloed.

Meer regio-informatie
Een aantal bewoners van de streek heeft mooie stukken voor u geschreven, deze kunt hier op de pagina lezen door simpelweg naar beneden te scrollen of door bovenaan deze inleiding op de bijbehorende anchorlines te klikken. Er zijn verhalen over dorpjes, de wijnoogst, poëzie, festiviteiten en er zijn een paar heerlijke recepten voor u geselecteerd die u thuis of op vakantie eens kunt uitproberen.
Onderaan elk van deze bijdragen staat een directe link naar het huis van de schrijver, zodat u gemakkelijk en snel de bijbehorende accommodatie(s) kunt bekijken.

Dat de Midi-Pyrénées een populaire streek is, blijkt ook wel uit het aantal huizen dat Gites.nl hier op de website heeft staan, er is werkelijk voor ieder wat wils, voor het volledige huuraanbod kunt hier klikken.
Als u op zoek bent naar een eigen huis in de streek, klik dan hier.
Naast de verhalen van de bewoners van de streek staan op deze pagina ook de adressen van de Kamers van Koophandel in de streek, tevens vindt u hier links naar toeristische websites. Adressen van notarissen in de Midi-Pyrénées zijn te vinden onder de departmenten. (klik op de namen links in het scherm)
 
Veel plezier met het lezen van de stukken en het voorbereiden van uw verblijf in de Midi-Pyrénées.

foto: Frans verkeersbureau

D.DAY : Druivenoogst ofwel ‘La Vendange’

Het merendeel van de druivenoogst gebeurt tegenwoordig mechanisch, waarbij een enorme machine met een soort borstelsysteem alles wat los en vast zit aan de ranken in een grote ton verzamelt. Vrolijk gaan dan ook rotte druiven, bladeren, slakken en ander ongedierte mee de ton in.

Nou is dat volgens Didier, mijn buurman beneden, die zo’n vijfentwintig hectare ‘vignes’ heeft, geen probleem want na het persen wordt toch alles gezeefd…………
Daar is Roger, mijn buurman boven, het dus helemaal niet mee eens; druiven pluk je met de hand ; slakken, rotte druiven en bladeren laat je zitten. Nou is dat bij hem nog mogelijk want hij heeft maar vijf hectare vigne……

De grote vraag die zich onmiddellijk aandient: wanneer plukken we ? Wij vallen ook onder deze ‘we’, de buren, want de vendange valt onder de categorie ‘burenhulp’. Maar voor vijf hectare ‘vendange à la main’ heb je toch een klein leger nodig, dus tijdig worden familie, vrienden en bekenden benaderd om jour ‘D’ vrij te houden. Het moet die dag zijn dat de druiven volrijp zijn maar ook weer niet te rijp. Des te rijper, des te hoger het suikergehalte, des te beter de wijn. Het zonnetje moet ook schijnen; bij slecht weer hebben die dag opvallend veel auto’s startproblemen en treden plotseling her en der ernstige rugklachten op waardoor mensen helaas moeten afzeggen……………

Dan is het toch zover; het weer is prachtig en we gaan rond half negen, gewapend met emmer, knipschaar, zonnehoed en laarzen naar onze buren, waar we vooral eerst moeten gaan zitten om koffie te drinken en een croissantje of ‘tartine’ te verorberen. 
Yvette, onze buurvrouw is met enkele vriendinnen al druk bezig om het déjeuner voor te bereiden, dus het ruikt al verdacht lekker.
Maar eerst moeten we aan de slag en met zo’n dertigtal mensen vertrekken we naar de vigne.

De rollen worden verdeeld : wie knipt, wie ledigt de emmers, wie rijdt de tractoren. Tijdens het plukken worden de laatste nieuwtjes uitgewisseld, dus het gaat er nogal kakofonisch aan toe. In het begin doen we daar driftig aan mee, maar na een uurtje plukken begint je rug verdacht op te spelen en houden we ons verbaal maar rustig om alle energie aan het vullen van de emmer te besteden. Dolblij, maar ook al behoorlijk moe, bereiken we het einde van ‘onze’ rij. Even rechtop staan, even wat drinken en ‘allez – hop’ de volgende rij. In de derde rij speelt m’n rug behoorlijk op, dus ik moet meerdere keren overeind in de hoop dat bovenin veel druiven hangen.
Onze franse collega-plukkers vinden dat dolkomisch; die buitenlanders zijn ook niets gewend………
Maar de redding is in zicht: om half een rijdt Roger luid toeterend langs de rijen: stoppen, we gaan eten!

Opgefrist aan de koud waterbron begeven we ons naar de grote schaduwrijke schuur waar aan lange tafels de pastis met ijskoud water wordt geserveerd. Daarna volgt er een indrukwekkende zes-gangen maaltijd, bereid door Yvette en vriendinnen en begeleid door karaffen koele wijn van de vorige oogst.
Oh, wat is het leven aangenaam en je rugpijn verdwijnt al snel……………. Rond drie uur wordt de koffie geserveerd en komt de harde realiteit naar voren : terug naar de vigne ! ! 
 
De rij waar ik begin lijkt veel langer dan die van vanmorgen en de druiven hangen hier volgens mij beduidend lager, maar onder het motto »verstand op nul en de blik op oneindig » vul ik braaf m’n emmer. De hitte van het middaguur hangt nog tussen de ranken dus mijn – tijdens het déjeuner met wijn en water aangevulde - vochtpeil daalt dramatisch snel.                
Om half zes val ik meer dood dan levend uit de laatste rij, maar trots als een aap ledig ik mijn emmertje luid bazuinend dat alles prima gaat. Dan dringt de harde waarheid ineens tot me door: dit was de drie hectare wijngaard, verderop ligt er nog eentje van twee hectare. Even vergeten, oh non………………

De ranken in deze wijngaard zijn van een ander rassoort en zijn gemiddeld een halve meter lager dus de druiven hangen ook lager…..hoe overleef ik dit? 
                                            

Ik moet het overleefd hebben, want tegen acht uur hoor ik Roger zeggen dat we weer in de schuur worden verwacht voor een koele dronk en: het ‘souper’ is geserveerd. We gaan weer eten!!
Ik ga me toch eerst even thuis opfrissen met een koele douche………dat had ik nou niet moeten doen, want daarna is de terugweg naar de koele schuur een martelgang. Op de vraag van Yvette of ik niet te moe ben antwoord ik als ‘ferme jongens stoere knapen’ : tout va bien. Die Fransen hoor je tenslotte ook niet klagen…………
Eenmaal aan tafel slaat het eerste met de maaltijd genuttigde glas wijn genadeloos toe; m’n rugspieren lopen van m’n enkels tot m’n zonnehoed. Een tweede glas wijn verdooft gelukkig een dreigende totale verlamming. Roger is er nog niet ; hij is druk bezig om het suikergehalte van de wijn te meten en komt me even later trots vertellen dat dit jaar uitstekend wordt; nooit eerder zat er zoveel suiker in de druiven. Des te meer suiker, des te hoger de gisting en des te hoger het alcoholpercentage, dus: des te beter de prijs bij de coöperatie.

Het goede nieuws geeft nieuwe kracht en met z’n dertigen helpen we Yvette door haar, opnieuw in grote hoeveelheden, aangevoerde etenswaren heen. Tegen elven daalt de temperatuur tot een aangenaam niveau; buiten melden zich enkele nachtegalen met een Mozart-achtig mooi concert; zelfs onze druk ratelende collega-plukkers worden er wat stiller van.
Met een laatste verplicht glas koude witte dessertwijn bedanken Roger en Yvette ons en onze collega’s en we worden gelijk uitgenodigd om over veertien dagen de ‘nouveau vin’ te komen proeven.
Moe, maar heel voldaan lopen we in de pikdonkere nacht terug naar huis; de nachtegalen begeleiden ons en die ‘nouveau vin’ over veertien dagen zien we dan wel; eerst slapen…………………

Weltrusten,
Guy van der Vinne

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

’Castel du Bouysset’

Ons huis “Castel du Bouysset" staat in St. Martin le Redon, een klein idyllisch dorpje dat aan de eeuwenoude bedevaartroute naar het Spaanse Santiago de Compostella ligt.

Op 3 km afstand ligt in de heuvels het dorpje Montcarbier, een 600 jaar oud vestingstadje met een prachtige binnenplaats.
In de maanden juli en augustus kun je hier op vrijdagavond samen met de Franse bevolking aanschuiven aan lange tafels en genieten van de producten van de streek die hier worden verkocht.

Over de berg ligt het mooie kasteel Bonaguil, met hieromheen de oude vestingstad.
Elk jaar op de eerste vrijdag na 14 juli wordt hier een spectaculair vuurwerk gegeven op de begeleiding van klassieke muziek en een lichtshow.
Ook is er een groot showorkest aanwezig en kan er buiten aan lange tafels worden gegeten.
Dit evenement is uitgegroeid tot een van de belangrijkste in de omgeving en wordt jaarlijks bezocht door zo'n 50.000 bezoekers.

Tevens worden er in de maanden juli, augustus en september, wekelijks binnen de muren van het kasteel z.g. mediaval dagen georganiseerd.
Het gehele kasteel wordt dan weer bewoond door ridders, jonkvrouwen en kasteelheren.

Ons "Castel" ligt op een 15ha walnotenboomgaard.
De walnoot, samen met de tamme kastanje een geliefd product in deze omgeving, wordt vaak verwerkt in de heerlijke salades en andere gerechten.
In het naseizoen worden in de omgeving ook feesten gegeven waar tamme kastanjes worden gepoft en walnoten worden geperst tot olie.

Met vriendelijke groet,

Aart Voorn

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

‘Vendange à l’Ancienne’

Elk jaar, viert Bruniquel het feest van de ‘druivenoogst zoals het vroeger was’. Tegenwoordig zorgen plukmachines, motorpompen en –persen ervoor dat de druivenoogst, althans lichamelijk gezien, geen al te zwaar werk is.

Dat was vroeger wel anders. En hoe dat was willen ze u graag in Bruniquel laten zien. Dat doen ze dan ook elk jaar rond half september.
U maakt mee hoe de door paarden getrokken, grote houten wijnkarren gevuld met druiven, met de hand geplukt, naar de antieke houten druivenpers op het kasteelplein worden vervoerd. De druiven worden direct geperst en u kunt als eerste genieten van een glaasje verse druivensap.

Dit gebeuren gaat uiteraard gepaard gaat met allerlei folklorischtisch activiteiten; middeleeuwse muziek en –ambachten. Het kasteel is geopend voor bezichtiging. En uiteraard presenteren alle regionale wijnbouwers zich met elk hun eigen stand waar u hun wijn kunt proeven en kopen.

Kortom; het bezoeken waard in een periode waarin het weer vaak aangenaam warm is. Bienvenue ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Met vriendelijke groet,
Guy van der Vinne

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Albas, in de Lot

Na een zoektocht van 3 jaar in verschillende departementen in Frankrijk, hebben wij eind 2003 voor de prachtige Lot gekozen. De combinatie van een zuidelijke ligging, het heerlijke klimaat en de schitterende natuur heeft bij ons de doorslag gegeven. Dat we daarnaast nog tussen de meest vriendelijke Fransen wonen die we ooit zijn tegengekomen, is natuurlijk helemaal fantastisch.

Na de nodige verbouwingen, waarbij we regelmatig werden herinnerd aan “het roer om”-achtige praktijken, zijn er inmiddels naast ons eigen paleisje twee luxe vakantiewoningen (gites) ontstaan.
Het huis en het (goedlopende) makelaarskantoor in Den Haag zijn verkocht en sinds half juli 2004 begeven wij ons permanent onder de bevolking van Albas, een karakteristiek dorpje aan de rivier de Lot.
We zijn nog relatief jong met onze 35 en 45 jaar, maar we genieten met volle teugen van de rust en het feit dat alles hier al 50 jaar hetzelfde is. Jeu-de-boules avonden, bingo avond van de school, bakkertje op de hoek en rond 12 uur laat iedereen vallen wat hij op dat moment in handen heeft voor de dagelijkse lunch die hier echt heilig is.

Albas ligt op ongeveer 25 kilometer ten westen van Cahors, in de zgn “Lotvallei” en de omgeving wordt ook wel het Toscane van Frankrijk genoemd.
Elk jaar met hemelvaartsdag, verandert het altijd zo rustige dorpje met amper 200 inwoners in een feestende en bruisende menigte van zo’n 6000 wijn- en muziekliefhebbers die afkomen op het beroemde “fete du vin”.
De Cahors wijn van deze streek is bekend over de hele wereld en de voornaamste bezigheid van de dorpsbewoners is dan ook…de wijn. Zelfs de burgemeester is eigenlijk wijnboer.
Eind september en oktober is het hier dan ook een drukte van jewelste want dan begint de wijnoogst en dat is altijd weer spannend.

Daarnaast is het eten ook erg belangrijk en aangezien de streekgerechten bestaan uit eend, foie gras, truffels en walnoten is het volop genieten voor de Bourgondiërs onder onze vakantiegasten. Verderop op deze pagina staat dan ook een heerlijk recept voor een streek-specialiteit ‘Magret de Canard’ om alvast thuis te proberen en in de stemming te komen.
Franse anekdotes zijn er elke dag, of het nu postbodes zijn die te snel rijden en vervolgens met post tussen de bramenstruiken belanden of de oude mensjes die je regelmatig op een brommer met een stokbrood op de bagagedrager voorbij ziet scheuren…het blijft leuk en echt frans.
Bent u op zoek naar het echte franse leven en wilt u ook in het voor- of najaar kunnen genieten van een zonnige en relaxte vakantie met aangename temperaturen? Dan kunnen wij u de Lot van harte aanbevelen.

Met vriendelijke groet,

Ariane Delmonte

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijfster? Klik hier.

La Borie

La Borie is ons huisje in het dorpje Le Boulve. In de omgeving van het dorp is genoeg te doen en je hoeft je hier nooit te vervelen, maar je kunt natuurlijk ook gewoon lekker ontspannen een boekje lezen en een middagdutje doen in de schaduw van een boom. Voor mensen die graag een uitstapje maken hebben we een paar bezienswaardige stadjes op een rij gezet.

Villeneuve-sur-lot: Is een vestingstadje dat al sinds 1264 een plekje heeft aan de oever van de rivier de Lot. Hier kun je nog veel van de oude smalle straatjes en originele bebouwing, die kenmerkend is voor deze streek, bekijken.

Cahors: De hoofdstad van het department Lot en vroeger een bruisende universiteitstad, hier komt de donkerrode Cahors-wijn vandaan.
Het heeft een charmant stadscentrum en is bekend om de 14e eeuwse ‘Pont de Valentre’.

Tournon d'Agenais: Een vestingstad uit 1271, gelegen aan de route naar Santiago de Compostella, met een prachtig plein en nog mooiere klokkentoren, bijzondere uitzichten en geode restaurants.

Penne d'Agenais: Penn betekend heuvelkam in het Keltisch en dit lieflijke, volleidig gerestaureerde ‘kunst’-dorpje had ooit een kasteel dat gebouwd was door Richard Lionheart. Het heeft een prachtige basiliek en op vele plekken in het dorp heb je een prachtig uitzicht over de rivier de Lot.

Cultuur, geschiedenis en architectuur is wat de departementen in deze regio je te bieden hebben. Het is een betoverende streek die je de kans geeft om te ontspannen en te ontsnappen naar een ander tijdperk. Ontdek de slaperige vestingstadjes en rust uit op de rustige pleintjes in de schaduw van de bomen. Ontspan en wentel je in de ambiance van deze geweldige regio.

Van eersteklas restaurants tot eenvoudige herbergjes en dorpskroegen, het eten is hier eenvoudig, vers en voortreffelijk! Regionale producten als eend, gans, pruimen, zacht fruit en foie gras, en niet te vergeten de heerlijke streekwijnen, maken een maaltijd hier tot een waar festijn.

Er is hier voor iedereen iets te doen. U kunt de wijnhuizen bezoeken, maar ook musea en parken. Proef de lokale wijnen, feest mee tijdens de lokale festivals, snuffel rond op de markten en leef je uit bij de verschillende sporten die in de streek te beoefenen zijn.

Wie weet tot spoedig ziens in La Borie,

Met vriendelijke groet,
W.A. Duijnkerke

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Koning Henri IV, de dichter Paul Celan en Casgogne

Paul Celan (1920-1970), een van de belangrijkste dichters van de vorige eeuw, werd geboren in de nu Roemeense provincie Boekovina. Zijn hele familie werd vermoord door de nazi’s. Celan vestigde zich in Parijs, maar schreef zijn poëzie in het Duits, als op die taal ook. In 1962 wordt hij geplaagd door ernstige psychische problemen, waaraan hij acht jaar later, na een sprong in de Seine, ook zal bezwijken.

In de herfst van 1962 reist hij naar Zuid-Frankrijk waar hij de plaatsen Saint-Jean-de-Luz, Ascain, Hendaye, Pau, Tarbes, Toulouse, Montpellier, Avignon, L’Isle-sur-Sorgue, Valence en Lyon aandoet. Van elke reisetappe verstuurt hij ansichten aan zijn zoon Eric en brieven aan zijn vrouw Gisèle, ook ontstaat een cyclus van zeven gedichten met als thema vervolging, en als symboliek, die voor pijn, leegte en verlies.
Het stadje Pau is goed voor twee gedichten. Pau später over tranen als lenzen waardoor je scherper kunt zien, is interessant voor Nederlanders omdat het ook een herinnering bewaard aan het Amsterdamse Waterlooplein. Pau, Nachts gaat over de in dat stadje geboren latere koning Henri IV, de ontdekker van tolerantie als remedie tegen (religieus) geweld. Ik wil dit gedicht wat nauwkeuriger bekijken.

 Paul Celan

Pau, Nachts

Die Unsterblichkeitsziffer, von Heinrich
dem Vierten in
den Schildkrötenadel gewiegt,
höhnt eleatisch
hinter sich her.

Het onsterfelijkheidscijfer, door Henri
de Vierde in
de schildpad-adel gewiegd,
hoont eleatisch
achter zich aan     (vert. Ton Naaijkens)
                                                                      
1:
Om te beginnen de hoofdzin: Het onsterfelijkheidscijfer [] hoont eleatisch achter zich aan. Zo eenduidig een cijfer, zo vol van geheim het chiffre. De verwantschap tussen beide woorden laat zich nog aflezen aan: ontcijferen. De etymologie gaat terug op een Arabische bijdrage aan onze beschaving: sifr – leeg, nul.
In het Frans betekent chiffre: geheime code, monogram. Het laatste is hier interessant, omdat in de cassetteplafonds van het kasteel in Pau (Celan verwijst ernaar op een ansicht aan z’n zoon) de monogrammen van de ouders van Henri IV  verwerkt zijn: Jeanne d’Albret en Antoine de Bourbon.  

2:
Voor de interpretatie van onsterfelijkheidscijfer biedt de voorversie van het gedicht, die Celan achterop de envelop van een brief aan Gisèle (15 april 1965) krabbelde enig houvast: Die gedankenverbrämte / Unsterblichkeitsziffer, von Heinrich dem Vierten / in der Schildkrötenschale besungen / höhnt hinter sich her.
‘Gedankenverbrämte’ haalde het gedicht niet, maar doet uiteraard wel mee bij de interpretatie van ‘onsterfelijkheidscijfer’. Verbrämen: omboorden, fig. verhullen, verbloemen; een tintje geven. Gedankenverbrämt laat zich gemakkelijker omschrijven dan vertalen. Ik denk aan de mistige uitdrukking: het gedachtegoed van Pim. Als chiffre verwijst onsterfelijkheidscijfer daarmee naar de mythe van koninklijke macht en allure, een legendarisch aureool. 

3:
Ter plekke laat deze interpretatie zich verstaan. De landstreek d’Albret, in de Landes, het zuidwesten van Frankrijk, ook wel Gascogne genoemd, was in de Middeleeuwen een zelfstandig vorstendom, later verenigd met Navarra, Foix en Bearn (van de saus, waarover de encyclopedische Celan eveneens z’n tienjarige zoon informeert nb:1 ). Onder Henri IV wordt het gebied verbonden met de Franse kroon. Het geslacht d’Albret speelde een belangrijke rol in de Honderdjarige oorlog. In dit gebied wemelt het ook vandaag nog van de historische verwijzingen: kastelen; locaties waar gejaagd of paard gereden werd, zijn zorgvuldig van bordjes voorzien. Overal waar Henri IV een stap gezet heeft, is hij in steen of brons vereeuwigd; hotels en restaurants dragen zijn naam; ansichten behoeden anekdotes voor vergetelheid, dikke boeken brengen zijn politieke betekenis in kaart, maar ook de meer dan zestig maîtresses en alle bijbehorende affaires.
 
4:
Kenners hebben de ondertoon van het gedicht getypeerd als cynisch. Het leven van Henri IV als een diplomatieke mengeling van opportunisme en tolerantie, waarbij Celan zelf misschien sterker aan principes en woede zou hebben willen vasthouden. Voor de interpretatie van dit gedicht is belangrijk om het cynisme enigszins te nuanceren. Ik bedoel: waarom zou je Henri IV niet in ere mogen houden als een van de uitvinders van tolerantie, het inzicht dat je bij conflicten in plaats van elkaar de hersens in te slaan beter een parlement kunt inrichten?

5:
Misschien zit de nuance in de tot nu toe onbesproken tussenzin. Niet de biografie van Henri IV zorgt voor de cynische ondertoon, maar ‘het gedachtegoed’ waarin hij gewiegd werd: de waan der onsterfelijkheid, de wereld van vorsten op hun pauwentronen.
In de joodse traditie, is dat een belangrijk thema. Goden en halfgoden worden met argusogen bekeken. Ik noem het archaïsche verhaalbrok (Genesis 6,1-4) over reuzen (Übermenschen) als ontspoorde menselijkheid. De boeken Samuel laten zich lezen als kritische vorstenspiegel: koningschap en macht, eigenlijk kan het niet. Voorts kent tenach geen ronkende annalen vol heldendaden en trompetgeschal, maar maakt ‘geschiedenis’ deel uit van de profetie: rekenschap van het verleden in de vorm van een schuldbelijdenis: waarom ging het mis? hoe kan het anders en vooral: beter? De humaniteit is alleen dan veilig als de grenzen ervan in acht genomen worden, inclusief de eindigheid.

6:
De tussenzin als kiemcel op de envelop von Heinrich/dem Vierten in/der Schildkrötenschale besungen, en uiteindelijk: von Heinrich/dem Vierten in/den Schildkrötenadel gewiegt. Ton Naaijkens vertaalt von met door. In de oerversie zou Henri dan reeds als baby z’n eigen onsterfelijkheid bezongen hebben. Ook in de vertaling hangt de tussenzin vreemd in de lucht: Het onsterfelijkheidscijfer, door Henri / de vierde / in de schildpad-adel gewiegd / hoont eleatisch achter zich aan. Dit bezwaar valt weg als von gewoon van mag zijn.

7:
Tenslotte de schildpadschaal. De buitengewone wieg past goed in het tijdsbeeld: het gretige zien en ontdekken van de renaissance, de pronkkamers van de rijken. In 1596 bezoekt Thomas Platter jr, een Zwitserse student medicijnen, in Montpellier het rariteitenkabinet van een geleerde. In zijn (door Le Roy Ladurie) bezorgde dagboek beschrijft hij even uitvoerig als gretig wat er te zien valt. Ik noem daaruit: zeeschelpen waarin wilde ganzen geboren zouden worden, zeepadden, een varken met acht poten, menselijke botjes tot een snoer geregen zoals ‘de Amerikanen, anders gezegd de Antropophagi of menseneters (sic, haa) na de maaltijd doen om er als sieraad mee te pronken’ ; een geit met twee koppen, het hoofd van een 14-jarige met een omtrek van 4 span (80 cm), en aan het plafond: walvisbeenderen en zeeschildpad: ‘zijn pantser was even groot als een tafelblad dat gemakkelijk aan zes heren plaats zou hebben geboden.’ nb:2

8:
Aan zijn zoon schrijft Celan: ‘Voici la carapace (ou écaille) de tortue où, dit-on, a été bercé le bon roi Henri, - Mais beaucoup ont été bercé ‘hors-tortue’, dont toi et moi.’ Dat laat zich verstaan, want je hebt gewone kikkers en padden (met Froschperspektive!) en hun familie uit de hogere kringen: aanzienlijk beter behuisd, bovendien uitgerust met een (wapen)schild. Daarbij is de schaal het symbool van de hemelkoepel, vandaar ook cosmophore genoemd: de pad draagt het schild zoals de aarde op vier zuilen staat. Omdat schildpadden ongekend oud kunnen worden, zijn ze ook symbool van de onsterfelijkheid. Volgens Lao Tse vond het eiland der onsterfelijken pas haar evenwicht toen schildpadden dat wilden dragen. In Cameroun fungeert de carapace als leugendetector: tijdens de ondervraging staat de verdachte er op: zodra hij liegt, kraakt het schild. nb:3 

De wieg van Henri IV

9:
Ondertussen echoot de onsterfelijkheid in de lege klankschaal: vorsten op hun pauwetronen ten hoon. Vergeleken bij de voorversie wordt het bijwoord eleatisch toegevoegd. Uit de school van Elea: Zeno, volgens wie Achilles het af moest leggen tegen… de eeuwige schildpad, en natuurlijk vooral diens leermeester Parmenides, door Plato erkend als een van zijn geestelijke vaders. Waarom zou eleatisch niet ook heel simpel een verwijzing kunnen zijn naar de belangrijkste these uit deze school: wat werkelijk is, is niet hetgeen voor ogen is, niet van deze wereld. En daarom: ook de waan van het onsterfelijkheidscijfer ontbeert werkelijkheid, niets om je aan te vergapen.  

1:… Pau, wo ich in einem Hotel an der Place Royale die Nacht verbracht habe und wo die Statue von Henri IV. steht, ‘lou nouste Henric’ auf béarnaisisch, Du weisst doch: das ist der, der Frankreich dem Béarn, das Huhn dem Topf und seinen Namen einem Tournedos gegeben hat, das ich gestern abend gekostet und mit einem guten Landwein aus der gegend begossen habe. (290 S 277)
2: De reis van Thomas Platter, 1595-1599, A’dam, 2003, p 181-183. 
3: voorbeelden ontleend aan: Jean Chevalier / Alain Gheerbrant, Mythes, reves, coutumes, gestes, formes, figures, couleurs, nombres, Edition revue et corrigee, 1982

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Paddestoelenpraat à la Française

Een van de meest bekende en typische producten van de Tarn et Garonne is de ‘cèpe’; een paddestoel. In het Nederlands ook wel vertaald als eekhoorntjesbrood, maar dat is eigenlijk een belediging voor de echte ‘cèpe’ want zoiets unieks is onvertaalbaar. Cèpes kunnen overal groeien, maar de enige en echte cèpe vind je alleen in de Tarn-et-Garonne.
 
Het centrum van de cèpe-cultuur is het plaatsje Vaïssac waar rond het najaar de cèpemarkt plaatsvindt. Zelfs de nationale tv-zenders TF1 en France 2 komen even kijken en wijden in het avondjournaal aandacht aan dit evenement.

De cèpe is behalve een uniek ook een onvoorspelbaar natuurproduct.
De cèpe groeit onder speciale weersomstandigheden in het bos: het weer moet vochtig zijn, niet te koud, niet te warm en ook weer niet te vochtig. En, de cèpe prefereert de regio rond Vaïssac. Nou wonen wij toevallig in Vaïssac en zijn we omringd door bossen.

de cèpe heeft zelfs een standbeeld in Vaïssac....

Maar wanneer zijn er cèpes?
Als er tijdens het warme najaarseizoen regelmatig een bui regen valt, weet ik dat de kans om cèpes te vinden met sprongen stijgt, maar om het zeker te weten ga ik eerst te rade bij de lokale autochtone cèpevinders.
En nu gebeurt er iets heel vreemds: als het antwoord is: “bof, il y en a, mais très peu” weet je dat je over de cèpes struikelt en moet je onmiddellijk met je mandje het bos in.  Is het antwoord : “oui, il y en a pas mal” dan weet je dat je gewoon thuis kunt blijven………
Oftewel : is het antwoord : “nee, nauwelijks”, betekent dat in cèpetaal: “ja, veel”.         
Is het antwoord : “ja, behoorlijk” betekent dat: “niet de moeite waard”
Nou heeft dat niets met de nieuwste spelling te maken maar, u raadt het waarschijnlijk al, met het feit dat men niet wil dat jij ook cèpes gaat verzamelen en dus stuurt men je taaltechnisch het verkeerde bos in.

Maar er is altijd wel een manier om aan de beste cèpes te komen… Ze zijn namelijk ook gewoon te koop en als je het juiste adres hebt, dan ook nog voor een goede prijs.

Met vriendelijke groet,
Guy van der Vinne

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

2460 METER LANG, 343 METER HOOG: HET VIADUCT VAN MILLAU

Langs de A75 in het Centraal Massief, om precies te zijn in de streek Aveyron, ligt het ´viaduc de Millau´. Deze loopt over de vallei van de Tarn en is met een pilaar van 343m verreweg de hoogste brug ter wereld.
Op 10 januari 2005 is de brug opengesteld voor publiek gebruik en zo is de goedkoopste en snelste route tussen Parijs en de Middellandse zee in gebruik genomen.

Door gebruik te maken van deze route wordt de afgelegde afstand tussen Parijs en Béziers met meer dan 100 kilometer verkort. Ook de kilometerslange files horen hierdoor tot het verleden. Waar men namelijk vroeger via allerlei slingerwegen door het dal van de “Vallée du Tarn” moest rijden, kan er tegenwoordig gewoon overheen gereden worden. Veel vakantiegangers richting de Middellandse zee, maar zeker ook richting Spanje, zullen in de toekomst dankbaar gebruik gaan maken van de brug.
De totale doorlooptijd van het project was ruim drie jaar (39 maanden) en heeft 310 miljoen euro gekost. Gezien de enorme omvang van het project en de hoeveelheid materiaal en werknemers die er bij het project benodigd waren, was dit een relatief korte tijdsplanning. Er werden negen bouwplaatsen gebruikt die samenwerkten als één grote constructieplaats. Ook werd er tijdens de bouw zoveel mogelijk getracht de natuur te beschermen. De bouwplaatsen zijn na afloop weer verwijderd en de begroeiing is weer aangelegd.
Toen bekend werd dat het viaduct gebouwd zou gaan worden, kwam er vooral van de kant van de lokale horeca veel commentaar. Deze voorzag omzetderving doordat de vakantiegangers vaak even uit de file stapten om wat verkoeling te zoeken op een terrasje, dat zou dan in de toekomst niet meer gebeuren. Ook de toeristische winkeltjes zagen de mogelijke klanten al hoog boven de vallei voorbij rijden.
Maar de nieuwe brug zal ook juist veel toeristen trekken; even een afslag nemen op de snelweg om wat foto’s te maken en dan gelijk een terrasje aandoen, met uitzicht op de brug.
De weg op de brug loopt niet precies rechtdoor, maar heeft een lichte bocht. Dit voorkomt dat bestuurders op de brug het gevoel krijgen dat ze ‘zweven’. Verder is er aan elke kant van de brug een 3 meter brede vluchtstrook. Naast de functie die deze vervult voor auto’s met pech, voorkomt het ook dat bestuurders direct over de vallei van de Tarn kunnen uitkijken, wat de stroom van het verkeer moet verbeteren.

Panorama brug bij Millau Westzijde

Streekrecepten

Magret de canard a l’aillade et figues
(eendenborstfilet met knoflooksaus en vijgen)
hoofdgerecht
(4 personen)

100 g walnoten, gepeld
4 tenen knoflook, fijngesneden
zeezout, versgemalen zwarte peper
2,5 dl walnotenolie
2 el fijngesneden peterselie
2 eendenborstfilets a 300 gram
6 vijgen, gehalveerd
1 el verse rozemarijn, fijngesneden

Maal de walnoten en knoflook fijn met een vijzel of in de keukenmachine. Meng ze met 2 el koud water en zout en peper naar smaak tot een fijne pasta. Voeg in een dun straaltje al mengend zoveel olie toe dat een dikgebonden saus ontstaat. Meng tot slot de peterselie erdoor en laat de saus minstens 30 minuten staan.

Snij het vel van de eendenborstfilets kruislings elke centimeter in. Leg de filets met hun velkant in een hete, droge koekenpan en bak ze ca. 8 a 10 minuten (afhankelijk van de dikte) tot het vel deels is uitgesmolten en knapperig en krokant is. Keer de eendenborstfilets en bak ze nog 4 a 6 minuten mooi bruin en van binnen rose. Laat de eendenborstfilet op een plank onder aluminiumfolie 5 minuten rusten.

Schep intussen 2-3 el eendenvet in een pan met dikke bodem. Leg de vijgen erin. Bestrooi ze met rozemarijn en zout en peper naar smaak. Smoor de vijgen met het deksel op de pan in 5 tot 8 minuten zachtjes gaar op het laagste vuur. Keer ze halverwege.
Snij de filets in plakjes en leg deze dakpansgewijs op 4 warme borden. Schep de vijgen en aillade naast de eendenborst.

Lekker met in eendenvet gebakken krielaardappeltjes of een gemengde salade met walnoten en geitenkaas.

Eet smakelijk!

Ariane Delmonte

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze ‘chef de cuisine’? Klik hier.

PADDESTOELENPRAAT-RECEPTEN

Bezoekt u in het najaar, welk hier overigens een zeer aangenaam seizoen is, de Tarn-et-Garonne en wilt u genieten van een subliem streekgerecht, gaat u dan eten in het, overigens enige, maar alom bekende restaurant in Vaïssac. Hier serveert men complete cèpemaaltijden……………délicieux !

Of u koopt ze op de wekelijkse cèpemarkt en u bereidt ze zelf. Om u te helpen, vindt u hierbij twee recepten :

Cèpes qlassiques ‘à la Yvette’

2 kg. Cèpes
een flinke teen knoflook (of meer..)
peterselie
2 eetlepels olie of ‘gras de canard’ 
grof zout en peper

Maak de cèpes zorgvuldig schoon (met keukenpapier, nooit met water), snijd steel en ‘hoed’ los van elkaar ; leg alles op een grote schaal en bestrooi ze met grof zout. Een à twee uur laten intrekken. Verwijder daarna de resten van het zout. De stelen en hoeden in repen snijden van ongeveer een cm. dik. Maak de knoflook en de peterselie schoon. Verhit in een diepe anti-aanbakpan (of wok) de olie of het ganzenvet. Doe de cèperepen in de hete olie/ganzenvet. In ongeveer dertig minuten goudbruin bakken, onderwijl zeer regelmatig omscheppen. Op het laatst bestrooien met peper, de fijngehakte knoflook en –peterselie. Direct opdienen met een vers baguette of geroosterd brood. Wijntip : rode Cahors of Gaillac.
 
Cèpes à la Fermière

2 kg. Cèpes
2 dikke plakken ‘jambon de pays’
2 flinke tenen knoflook (of meer…)
peterselie
2 lepels paneermeel
2 eetlepels olie/ganzenvet
2 eieren
grof zout en peper

Bereid de cèpes zoals hierboven aangegeven en bedek ze met het grove zout. Twee uur laten intrekken. Verwijder de resten van het zout. Snij de stelen in repen, laat de hoeden heel. Leg de hoeden omgekeerd in een ovenschaal, die u vooraf goed met de olie/ganzevet hebt ingesmeerd. Snijd de stelen en de ham in dobbelsteentjes, maak de knoflook en peterselie schoon, vermeng met het eigeel, voeg peper toe. Vul daarna de hoeden met dit mengsel en bestrooi de gevulde hoeden met het paneermeel.
Zet de schaal in een voorverwarmde oven, stand 5. Na 25 minuten bakken bedekt u de schaal met een aluminiumfolie, zodat de cèpes niet uitdrogen en laat nog eens 20 minuten bakken.
Direct serveren met een vers pain de campagne of volkorenbaguette.
Wijntip : rode Frontenais of Faugères
 
Maar vooral: probeer niet om zelf cèpes te vinden. Dat hebben de autochtonen hier al voor u gedaan en ze zullen u beleefd maar dringend adviseren om op die plaatsen te zoeken waar er toch geen meer staan. Je moet het maar even weten…

Bon appétit ! !

Guy van der Vinne

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze ‘chef de cuisine’? Klik dan hier.

Offices du Tourisme

Voor de websites van de verschillende Offices du Tourisme, klik op de namen van de plaatsen.

- Ariège
• Foix     
• Pamiers     
• St. Girons       

- Aveyron
• Rodez     
• Millau     
• Villefranche de Rouergue     
• Decazeville  

- Haute-Garonne
• Toulouse     
• Bagnères-de-Luchon   

- Gers
• Auch     

- Lot
• Cahors     
• Rocamadour    

- Hautes-Pyrénées
• Lourdes    
• Tarbes     
• Bagnères-de-Bigorre   

- Tarn
• Albi     
• Castres     
• Mazamet     

- Tarn-et-Garonne
• Montauban    
• Moissac     

Chambres de Commerce et d’Industrie

C.R.C.I. MIDI-PYRENEES
5 rue Dieudonné Costes
BP 32
31701 BLAGNAC CEDEX

C.C.I. D'ALBI-CARMAUX-GAILLAC
14 rue Timbal
BP 116
81004 ALBI CEDEX 9

C.C.I. D'AUCH ET DU GERS EN GASCOGNE
Place Jean David
BP 181
32004 AUCH CEDEX

C.C.I. DE CASTRES-MAZAMET
40 allées Alphonse Juin
BP 217
81101 CASTRES CEDEX

C.C.I. DE L' ARIÈGE
21 allées Villote
BP 11
09001 FOIX CEDEX

CCI Millau Sud-Aveyron
38 boulevard de l'Ayrolle 
BP 145 
12 101 Millau Cedex
Tél : 05 65 59 59 00
Fax : 05 65 59 59 17

Chambre de Commerce et d'Industrie de Rodez Villefranche Espalion
17, rue Aristide Briand 
BP 3349
12033 Rodez Cedex 09 
Tél. 05 65 77 77 00
Fax 05 65 77 77 09

C.C.I. DE TARBES ET DES HAUTES-PYRENEES
1 rue des Evadés de France
Centre Kennedy BP 350
65003 TARBES CEDEX

C.C.I. DE TOULOUSE
2 rue Alsace-Lorraine
BP 10202
31002 TOULOUSE CEDEX 6

C.C.I. DE LOT
107 Quai Cavaignac
B.P 79
46 002 CAHORS Cedex 09

C.C.I. DE MONTAUBAN ET DE TARN-ET-GARONNE
22, allées de Mortarieu
82000 Montauban
Tel; 05 63 22 26 26
Fax; 05 63 22 26 29

Voor meer informatie kunt u kijken op de website van de CCI.