Languedoc-Roussillon - huuraanbod -

Het land van de Katharen-kastelen, oude versterkte steden, lange zandstranden en een schitterende natuur.
Bergen, stranden, bossen en wijngaarden, je kunt het hier allemaal tegenkomen. Je hebt hier zelfs de kans om flamingo’s te zien.

De prachtige steden en dorpen vormen een onuitputtelijke bron voor bezoekjes aan het verleden; deze plaatsen bieden cultuur, historie en natuurlijk ook leuke marktjes, goede restaurants en gezellige terrassen. De lange kustlijn geeft de mogelijkheid voor heerlijke strandwandelingen en eindeloze uurtjes op een handdoekje in de zon, en plezier in en op het water.
Deze regio is ook uitstekend geschikt voor actieve vakanties, in de Pyrénées Oriëntales kun je uitgebreid wandelen, mountainbiken, hydrospeeding en canyoning.

De hoofdstad van deze bijzondere regio is de stad Montpellier, deze stad trekt al sinds jaar en dag veel studenten en heeft daarom ook een levendig en bruisend centrum.
Bij een bezoek aan deze stad mag u de Place de la Comédie zeker niet overslaan, dit gezellige plein, waar ook het operagebouw aan grenst, stikt van de terrasjes en leuke restaurantjes. Daarnaast is het ook gewoon een heel mooi plein waar je echt even de tijd voor moet nemen.
De stad die in 1622 tijdens een 8 maanden durend beleg vrijwel geheel verwoest werd, is daarna nog mooier herbouwd. Schitterende herenhuizen met weelderig beplantte binnenhoven en stenen trappenhuizen. Een aantal van deze huizen zijn open voor bezichtiging; het Hotel de Manse aan Rue Emboque d’Or en het Hotel des Trésoriers de la Bourse.

Carcassonne is een van de beste bewaard gebleven en grootste versterkte steden van Europa. De stad bestaat uit twee delen; de Cité en la Ville Basse. Nadat de stad haar functie als belangrijk verdedigingsapparaat verloor, floreerde de Ville Basse, maar de Cité raakte compleet in verval en er waren zelfs plannen om deze gigant dan maar te slopen. Gelukkig wierp architect Viollet-le-Duc zich in de strijd en wist hij de overheid te overtuigen deze prachtige plaats te redden en te restaureren, mede dankzij hem is Carcassonne gespaard en zelfs weer in haar oude glorie hersteld, zodat wij nu nog steeds de mogelijkheid hebben om een echte middeleeuwse stad te bekijken.

Deze regio biedt activiteiten voor iedereen en is daarom dus bijzonder geschikt om eens een vakantie door te brengen, of zelfs om te gaan wonen.
Op deze pagina staan leuke verhalen die geschreven zijn door bewoners van de streek die hun huis te huur of te koop aanbieden op de website van Gites.nl. Zij hebben hun best gedaan om voor u een mooi beeld te schetsen van het dorp of de streek waarin hun huis staat. Bent u na het lezen van een van de verhalen benieuwd naar de accommodatie(s) van de schrijver, dan kunt u onderaan het stuk op de link klikken. Daarnaast kunt u op deze pagina’s recepten vinden, maar ook adressen van de Kamers van Koophandel en notarissen in de regio. En er staan links naar enkele toeristische websites.
Voor het volledige huuraanbod in de Languedoc-Rousssillon kunt u hier klikken. Bent u op zoek naar een eigen huis in de streek, klik dan hier.
U kunt al deze informatie gebruiken om u alvast voor te bereiden op uw verblijf in de Languedoc-Roussillon. Het genieten begint hier.

Veel plezier!

BOUISSE

Het dorp

Bouisse ligt in het kanton Mouthoumet (onderdeel van het departement Aude) en heeft ongeveer 50 vaste inwoners. De hoofdweg (D70) wordt allen gebruikt door mensen die daadwerkelijk in Bouisse moeten zijn, daar is het dus met 1 auto per uur is al erg druk!
Omdat het hier zo rustig en weids is, kun je hier alle kanten op wandelen en uren lopen zonder iemand tegen te komen.
Vanaf de Mielobre, de hoogste heuvel (1000meter) in de wijde omtrek, heeft men een prachtig uitzicht op de Pyreneëen, de Middellandse zee (als het heel helder is) en het Canal du Midi.
Het dorp heeft een prachtig aangelegde en onderhouden waterpartij (2 meertjes) met een picknickplaats.
Bouisse ligt op een hoogte van 700 meter boven zeeniveau en is daarmee het hoogste dorp van de Corbières. De Mielobre de Bouisse is de hoogste heuvel in de wijde omtrek (1000 meter)
Vlakbij (5 km) is een prachtige gorge (Orbieu) waar het heerlijk zwemmen is in de rivier.
Bouisse heeft zelfs een heus kasteel, eigendom van de weduwe van Nelli (een schrijver die als de autoriteit op het gebied van de geschiedenis van de Katharen geldt). Belangrijkste middel van bestaan is hier het houden van koeien en schapen voor het vlees.

De feesten en evenementen

Het dorp kent een zeer actieve vereniging van ouderen, die zowat elke maand een gezamenlijke maaltijd organiseren, waarbij meestal ook gedanst wordt.
In april is er het carnaval met minstens 3 prachtig opgetuigde wagens, dan zijn er enkele honderden feestgangers.
Met Pasen is er ‘de grote omelet’ bij de picknickplek met meestal zo'n honderd gasten (honderden eieren uit het dorp en meterslange worsten).
In de zomer is er 3 dagen feest waar iedereen uit de omtrek op af komt. Ons feest staat bekend om de goede live-muziek.
Natuurlijk is er jaarlijks ook nog de bingo met mooie prijzen, zoals een heus schaap.
Ook het oudjaar wordt uitgeluid met een eet- en dansfeest dat tot in de vroege morgen doorgaat.
En tussendoor zijn er nog de nodige mosselfestijnen, en dergelijke.

De dorpsbewoners

Hoewel de meeste al gepensioneerd zijn, zijn alle dorpsbewoners harde werkers (in tuin en huis, maar ook altijd een helpende hand voor de nog actieve boeren).
Er wordt altijd tijd uitgetrokken voor een praatje als men elkaar ontmoet, zoals b.v. bij de bakker die dagelijks met een auto langskomt.
Er zijn geen winkels en geen restaurants in het dorp, maar vlees en groenten en fruit kan men altijd wel van de buren krijgen of kopen.
Natuurlijk is het belangrijkste sociale contactmoment de jacht (alleen voor mannen).
Op feesten en partijen praten de mannen met de mannen en de vrouwen met de vrouwen (maar zoals gezegd, er wordt wel gedanst).
Uiteraard zijn onderwerpen van gesprek het werk (koeien en schapen), de wijn (die bij ons niet verbouwd wordt: te hoog) en het weer.
De mannen bepraten ook de plaatselijke politiek en iedereen roddelt graag over bekenden en onbekenden.
 
Natuurlijk is er nog veel meer te vertellen, maar ik laat het hier maar even bij,
 
Met vriendelijke groet,
 
Pieter Arriëns

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier. 

NEFFIES

Het dorp Neffies telt zo’n 8oo inwoners, het is een wat hoger gelegen dorp dat omringd wordt door druivenvelden. Tijdens de “vandance” (de druivenoogst) begin september zijn er veel druivenplukkers nodig. Omdat , zeker in vroegere jaren, ook veel buitenlanders meededen met het druivenplukken, zijn de inwoners van Neffies het gewend dat er  buitenlanders in het dorpje aanwezig zijn. Neffies heeft
daarom ook een multiculturele samenleving. Er wonen Engelsen, Zweden, Noren, Belgen, Duitsers, en slechts een paar Nederlanders.

Het dorpje heeft kleine smalle straatjes met in het midden een oude kerk die al van veraf te zien is. De épicerie, de tabac en het café du sport vindt men op een pleintje niet ver van ons huis. Door de verschillende nationaliteiten heerst er altijd een gezellige sfeer.
De épicerie is de ontmoetingsplaats bij uitstek. Hier maak je een babbeltje met elkaar en de eigenaar heeft alle tijd om je te woord te staan en op een allervriendelijkste manier te helpen.
In het kleine kruidenierswinkeltje staat op een tafeltje achter de kassa zowaar een fax. Er hangt dan ook een mededeling op de deur met “Point du Fax”.  Je kunt er zelf faxen versturen naar Nederland voor een kleine vergoeding en het ontvangen van faxen is gratis. Wel moet er op de ontvangende fax vermeld worden : a l’attention de Mr….. of Mme…… en  de fax  wordt netjes voor je bewaard.
De bewoners zijn erg vriendelijk, spreken alléén Frans en als men in het Frans aangesproken wordt vinden ze dat natuurlijk prachtig.

In Neffies is er o.a. ieder jaar een drie daags dorpsfeest. Er staat dan een draaimolen op het plein voor de kleintjes en iedere avond speelt er een muziekband. De inwoners zitten op het plein aan
lange tafels en er is volop te eten en te drinken.
De grote steden hebben ook hun jaarlijkse feesten. Zo heeft Beziers ieder jaar haar “Feria” Dit is een groot feest in de stad. Er is een grote kermis, door de straten lopen grote showbands met exotische danseressen en alle cafés zitten stampvol. Op diverse pleinen wordt er opgetreden door muziekgroepen en in de Kathedraal van Bezier is een flamengo-voorstelling te zien. Echt een aanrader.

Tip; koop vrijdags een “midilibre” bij de tabac, want in deze krant staat niet alleen de agenda van de diverse feestelijkheden, maar ook wat er op cultureel gebied te doen is in de omgeving. In de maanden juli en augustus zijn er veel feestelijkheden in de diverse dorpen en steden. Iedereen heeft tijd want het wachten is op de druivenoogst begin september.
Zo ontdekten wij dat er een openlucht toneelvoorstelling zou zijn in het verderop gelegen plaatsje Caux. Het was een toneelstuk te zijn over Romeo en Julia. Het podium was opgesteld onder de prachtig verlichte kerk. Het was een heerlijke zwoele zomeravond en er was veel publiek ( ik denk dat wij een van de weinige buitenlanders waren, zoniet de enige). De toneelvoorstelling bleek een klucht te zijn. Er waren slechts vier spelers, die zo’n zeven rollen moesten spelen. Wij konden niet alles goed verstaan, maar we hebben enorm genoten en veel gelachen. De voorstelling was geheel gratis. Aan het eind van de voorstelling gaat men met de pet rond om toch nog een kleine
vergoeding te krijgen.

Het dorp Neffies heeft nog een ouderwetse omroep. Er is géén plaatselijke krant. Alles wat er te vermelden is wordt omgeroepen. Er is dan een bel te horen en vervolgens “alo, alo” daarna worden alle bijzonderheden die er staan te gebeuren omgeroepen. Van het te verwachten feest of bijeenkomst tot een mededeling over de school. Ook de (aan-)komst van de vis- en pizzaboer worden zo aangekondigd.

Om één uur begint in het dorp de middagpauze en wordt er uitgebreid gegeten en gerust. Pas om vijf uur gaan de tabac en de kruidenier weer open, zij blijven geopend tot s’ avonds zeven uur.
De bakker is vanaf zes uur 's avonds tot zeven uur open. In de middag verzamelen de oudere mensen van het dorp zich en zitten op een bankje in het dorp gezellig te kletsen. Aan het eind van de middag sloft ieder z’n eigen weg terug naar huis om nog wat boodschapjes te doen voor het bereiden van de avondmaaltijd.

En zo eindigt weer een dag in Neffies,

Met vriendelijke groet,

Nelly Bonhof

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Bericht uit Zuid-Frankrijk

Ons leven in Zuid-Frankrijk begon met een uitgebreide lunch.
Nederlanders spreken veel over geld en het weer, Fransen daarentegen eten graag, maar praten daar misschien nog wel liever over. Tijdens willekeurig welke bijeenkomst - het kan het dorpsfeest zijn, een verjaardag , een borreltje bij de buren, een diner ter ere van de oogst - men bespreekt de kaas die men gisteren at, de champignons die men in het bos vond en zo smakelijk klaarmaakte met wat room en peterselie, waar de beste foie gras te koop is, hoe je de fijnste mousse au chocolat bereidt, dat Pierre werkelijk de beste droge worstjes maakt en dat er niemand op de wereld zo goed een quiche bakken kan als Jinette. Dit alles gelardeerd met het kussen van de vingertoppen om aan te geven hoe buitengewoon "delicieux" het was, is of nog gaat worden.
 
We hebben ons huis indertijd gekocht van een Italiaanse familie, een oud echtpaar, een kleine vrouw Livia genaamd, in bloemetjes jasschort en een man die veel overeenkomsten vertoonde met Marcello Mastroianni. Ook de broer van Marcello – Luigi - was eigenaar. Dus drie oude mensen die na een leven van arbeid hier in de campagne, besloten hadden terug te gaan naar hun geboortegrond vlakbij Venetië.
De koop van het huis zou plaats vinden in de maand augustus en onze Italiaanse voorgangers nodigden ons uit om, tot de overdracht, enkele dagen na onze aankomst, bij hen te verblijven zodat ze ons wegwijs konden maken in huis en dorp. Dit leek ons een goed plan en zo geschiedde.
 
Bij aankomst, rond lunchtijd dus, stonden er wijnen en allerlei streekgerechten op tafel. Gedekt met een geel gebloemd plastic kleedje. Het werd onze eerste kennismaking met Blanquette de Limoux, een witte mousserende wijn.
Na de lekkere lunch, met parelhoen, salade, geitenkaas en franse appeltaart, vertelde zij ons hoe zij in het bezit waren gekomen van het huis:
Vlak na de oorlog waren de drie, gedreven door armoede in Italië, op weg gegaan naar Zuid-Frankrijk, want daar was werk: druiven plukken, appels oogsten. In feite waren zij de eerste gastarbeiders hier, zoals in Nederland in die tijd de eerste ijscomannen en pizzabakkers verschenen.
Zij arriveerden in het dorp, waar Marcello en Livia hun kinderen kregen en ruim vijftig jaar zouden wonen. Door de jaren heen was de familie verfranst, de inmiddels volwassen kinderen spraken nauwelijks Italiaans en zouden in Frankrijk blijven.
Wij vroegen hen hoe het grote huis uiteindelijk in hun bezit was gekomen.
De vorige eigenaar was een rijke herenboer en bezat de hele vallei, waar hij appels en perziken kweekte. Zij als landwerkers waren bij hem in dienst, en bewoonden enkele kamers in zijn grote huis.
Dit ging lang goed maar in het begin van de zestiger jaren ging de herenboer failliet, volgens het verhaal doordat hij dol was op vrouwen, gokken en auto's.
Marcello, Livia en Luigi waren werkloos. Het laatste jaar voor het faillissement was ook het salaris niet uitbetaald. Ter compensatie kregen zij het grote huis en enkele boomgaarden in hun bezit, die in het begin van de zestiger jaren niet veel waard waren. Ze hadden alledrie veel en hard gewerkt in de boomgaarden en op het land. Een grote moestuin hadden ze gehad en veel pluimvee; af en toe zelfs een varken voor de slacht.

Nu ze alle drie tegen de tachtig liepen was het genoeg geweest; ze wilden uiteindelijk sterven op hun geboorteland. Na veel vijven en zessen was door hen besloten huis en land te verkopen.
Zo is het dus gekomen, wij werden de nieuwe eigenaren van het grote Franse herenhuis aan het dorpsplein.
 
 

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

“Onze postbode heeft een burn-out”

Toen we dit bericht hoorden van onze buurman Jeannot die het nieuwtje wat lacherig bracht, waren we verbaasd. Kwam deze nieuwerwetse ziekte nu ook al naar ons kleine dorp?

Enkele dagen later kwamen we tijdens een wandelingetje onze postbode tegen. Hij woont bij ons in het dorp en bezorgt normaal gesproken de post hier en in de streek. Met een kleine gele Renault rijdt hij langs velden en wegen.
Hij zag er vermoeid uit. Vijfenveertig zal hij zijn, is klein van postuur, heeft donker haar dat grijst bij de slapen en draagt een bril. Zijn stem is eigenlijk wat te hoog.
Hij had z'n blauwe posterijenjas aan. Toen hij ons zag glimlachte hij flauw.

We zeiden dat we hem gemist hadden en vroegen hoe het met hem ging.
Hij stak van wal:
'Al twintig jaar ben ik bij de post. Overal waar ik kom maak ik praatjes. Voor velen in de streek ben ik het dagelijks contact met de buitenwereld, want ook de afgelegen boerderijen bezoek ik vrijwel dagelijks. Kennen jullie de broers Bouzinac?'
Nee, die kenden we niet.
'Niet zo vreemd,' zei onze postbode, 'ze komen eigenlijk nooit meer in het dorp. Een tweeling, nooit getrouwd. Ze wonen op Domaine La Mousse. Geen telefoon, geen elektriciteit. Een paar keer per jaar bezoeken ze Carcassonne; daar woont hun zuster. Verder komen ze nergens. Ik breng ze hun post en vertel ze de laatste dorpsnieuwtjes. Als hun butagasfles leeg is neem ik een nieuwe voor hen mee. Ik drink wel eens een glas wijn met hen.

En dan Madame Dumont,' ging hij verder en wees in de verte, 'zij woont daar achter, aan het einde van dat pad, vlakbij de ruïne. Achtenzeventig jaar is zij; geen man of kinderen meer. Een eenzame ziel. Iedere dag heeft ze koffie voor me. Zelfs als ik geen post heb ga ik naar haar toe, al twintig jaar. Ik help haar als er een paar dakpannen schreef liggen. Of ze rijdt met me mee naar de huisarts. En nu is mij door mijn chef medegedeeld dat het afgelopen moet zijn, dit kan zo niet langer, er is geen geld voor, wij moeten efficiënter worden. Ik ben een postbode en geen sociaal werker, heeft hij gezegd. Al die bijkomstigheden dien ik achterwege te laten. Daar zijn anderen voor.'
Bedroefd vervolgde hij: 'Ik heb het heus geprobeerd maar ik kan het niet. Waar gaat het om? Efficiëntie, is dat waarvoor wij hier zijn?'
Hij twijfelde aan zijn reden van bestaan.
'Allez,' zei hij, 'bonne soirée,'
Triest en gebogen liep hij verder.

Benieuwd naar de accommodatie(s) van deze schrijver? Klik dan hier.

Cassoulet

Dit is geen moeilijk recept, maar het kost wel veel tijd. Lees het eerst even goed door voordat je begint.
Succes en eet smakelijk!

Voor 6 personen:

400 gr. gedroogde witte bonen (de bonen moeten nacht weken)
Bouquet garni
½ grote rode ui, in 4-en gesneden
3 à 4 tenen knoflook, geperst
225 gram ongerookt spek of gezouten varkensvlees, in blokjes
olijfolie
400 gr.lamsschouder, in 8 stukken gesneden
350 gram kookworst
1 stengel bleekselderij, in schijfjes gesneden
4 stukken eendenconfit of gebraden eend
6 grote tomaten, ontveld, ontpit en in blokjes gesneden
180 gr. saucisse de Toulouse
4 sneetjes gekruimeld wit brood / stokbrood
Versgemalen zout en peper

Zorg dat alles gesneden klaar staat, dat werkt een stuk makkelijker

Doe de bonen in een grote kom met veel water en laat ze een nacht weken. Laat ze vervolgens uitlekken en spoel ze af.

Doe de bonen nu in een grote pan, voeg het bouquet garni, de ui, knoflook en het varkensvlees (spek) toe. Giet hier ongeveer 2,5 liter water en breng het aan de kook. Laat het vervolgens een uur sudderen. Breng op smaak met zout en peper.

Zet, als bovenstaande ongeveer 45 minuten suddert, een braadpan op het vuur en doe hierin de olijfolie en braad de lamsschouder. U kunt hier eventueel een beetje verse tijm en rozemarijn toevoegen. Doe, als de lamsschouder is aangebraden, het vlees, de kookworst. De selderij en de eend bij de bonen en dompel ze onder in het vocht. Verdeel de tomatenblokjes hierover en dompel ook deze onder.
Laat het geheel nu nog een klein uurtje sudderen.

Gebruik de braadpan van de lamsschouder om de saucisse de Toulouse bruin te laten worden, doe vervolgens ook deze in de grote pan, dompel het onder en laat nog een half uurtje sudderen.

Verwarm de oven voor op 160 °C.
Haal het bouquet garni uit de pan. Giet het kookvocht af (door een zeefje) in een steelpannetje en laat het tot 1/3 inkoken.
Haal het vlees uit de pan, snijd de worst in schijfjes en verwijder (indien nodig) de botjes uit de eend.
Neem een grote schaal en leg hierin in laagjes het vlees en de bonen. Giet hier vervolgens het ingekookte vocht over, maar net zover dat de bonen niet onder staan.

Verdeel de broodkruimels over de cassoulet en zet het geheel vervolgens gedurende 40 minuten in de oven.
Het is belangrijk dat u om de 10 / 15 minuten met de achterkant van een lepel of vork de broodkorst indrukt zodat deze breekt. Zo kunt u controleren of de bonen niet te droog worden. Als u denkt dat dit wel het geval is, kunt u er een beetje bouillon of water overheen gieten.

Zet als het klaar is de grote schaal direct op tafel en laat iedereen lekker zelf opscheppen.
Serveer er stokbrood en salade bij en natuurlijk een lekkere Languedoc-Roussillonwijn.

Eet smakelijk!

Offices du Tourisme

- Aude
• Carcassonne     
• Narbonne   

- Gard
• Nîmes    
• Alès    
• Beaucaire   

- Hérault
• Montpellier   
• Béziers    
• Sète    

- Lozère
• Mende    

- Pyrénées-Orientales
• Perpignan   
• Collioure    

Chambres de Commerce et d’Industrie

C.R.C.I. LANGEUDOC-ROUSSILLON
273 Avenue de la Pompignane - Résidence "Majestic"
(entrée 49 rue Doris)
34961 MONTPELLIER cedex 2
Téléphone : 04.67.13.68.00
Télécopie : 04.67.13.68.10

C.C.I. DE BÉZIERS-SAINT PONS
26 allées Paul Riquet
BP 371
34504 BEZIERS CEDEX

C.C.I. DE LA LOZÈRE
16 boulevard du Soubeyran
BP 81
48002 MENDE CEDEX

C.C.I. DE MONTPELLIER
32 rue Grand'rue Jean Moulin
Hôtel Saint-Come
34944 MONTPELLIER CEDEX 9

C.C.I. DE NARBONNE, LÉZIGNAN, CORBIÈRES ET PORT-LA-NOUVELLE
1 avenue du Forum 
Croixsud
BP 7101
11781 NARBONNE CEDEX
Tél : 04 68 42 71 11
Fax : 04 68 42 71 12 

C.C.I. DE NIMES-BAGNOLS-UZÈS-LE VIGAN
12 rue de la République
30032 NIMES CEDEX

CCI de Perpignan et des P.O.
Palais consulaire
Quai de Lattre de Tassigny
BP 941
66020 Perpignan cedex

C.C.I. CARCASSONNE-LIMOUX-CASTELNAUDARY
3, bd Camille Pelletan
11890 Carcassonne Cedex 9
00 33 468 10 36 00

C.C.I. ALÈS
BP 49
30101 Alès Cedex
Tél.; +33 04 66 78 49 49
Fax; +33 04 66 78 49 00

C.C.I. SÈTE-FRONTIGNAN-MÈZE
2, quai Philippe Regy
34203 Sète
04 67 46 28 28

Voor meer informatie kunt u kijken op de website van de CCI.